Η συζήτηση για τη νέα ΚΑΠ έχει ανάψει για τα καλά στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι μελισσοκομικοί φορείς σε όλη την Ευρώπη δίνουν σκληρή μάχη για να αλλάξει το καθεστώς χρηματοδότησης και να θεσπιστεί, επιτέλους, μια σταθερή επιδότηση ανά κυψέλη. Την ώρα που στην Ελλάδα προσπαθούμε ακόμα να βρούμε βηματισμό, αξίζει να κοιτάξουμε τι συμβαίνει στην Ισπανία – τον απόλυτο ηγέτη της ευρωπαϊκής μελισσοκομίας – για να καταλάβουμε πώς στηρίζεται σωστά η παραγωγή μελιού.
Η Μελισσοκομική Δύναμη της Ισπανίας σε Αριθμούς
Για να καταλάβουμε το μέγεθος, η Ισπανία κατέχει τα πρωτεία στην Ε.Ε. με περισσότερες από 3.000.000 κυψέλες. Στη χώρα δραστηριοποιούνται πάνω από 36.000 μελισσοκόμοι, με τον κλάδο να παρουσιάζει το υψηλότερο ποσοστό επαγγελματισμού στην Ευρώπη (περίπου το 23% των παραγωγών είναι αμιγώς επαγγελματίες με μεγάλο αριθμό μελισσιών).
Λόγω της τεράστιας γεωγραφικής και κλιματικής της ποικιλομορφίας, η Ισπανία παράγει μια εντυπωσιακή γκάμα από εξαιρετικά μονοποικιλιακά μέλια. Ανάμεσα στα πιο γνωστά ισπανικά μέλια είναι το μέλι δενδρολίβανου (romero), το μέλι ρείκης (brezo), το μέλι ευκαλύπτου, το μέλι καστανιάς, το μέλι λεμονιάς/πορτοκαλιάς (azahar) και το βοτανικό μέλι άγριου θυμαριού του βουνού (tomillo). Μάλιστα, αρκετές περιοχές, όπως η διάσημη La Alcarria, έχουν κατοχυρώσει μέλια με Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης (ΠΟΠ).
Πολλοί μελισσοκόμοι αναρωτιούνται πώς είναι δυνατόν η Ισπανία να έχει τόσο μεγάλη παραγωγή μελιού ευκαλύπτου, αφού το συγκεκριμένο δέντρο κατάγεται από την Αυστραλία. Η αλήθεια κρύβεται στην ιστορία των ισπανικών δασών: από τα μέσα του 20ού αιώνα, η χώρα προχώρησε σε μαζικές αναδασώσεις, φυτεύοντας πάνω από 5 εκατομμύρια στρέμματα τεχνητών δασών ευκαλύπτου για τις ανάγκες της βιομηχανίας ξυλείας και χαρτοπολτού, κυρίως σε περιοχές όπως η Γαλικία και η Ανδαλουσία. Αν και για τους οικολόγους αυτές οι μονοκαλλιέργειες αποτελούν περιβαλλοντικό πονοκέφαλο, η μελισσοκομία στην Ισπανία κατάφερε να αξιοποιήσει αυτή τη βιομηχανική παρέμβαση. Η πλούσια ανθοφορία του δέντρου προσφέρει άφθονο νέκταρ και γύρη, επιτρέποντας στους Ισπανούς παραγωγούς να τρυγούν τόνους από το περίφημο και έντονα αρωματικό μέλι ευκαλύπτου, μετατρέποντας μια περιβαλλοντική πρόκληση σε ένα πανίσχυρο εμπορικό πλεονέκτημα.
Το Ισπανικό Μοντέλο: Πληρωμή για το Περιβάλλον
Οι Ισπανοί μελισσοκόμοι δεν στηρίζονται μόνο στα κλασικά τομεακά προγράμματα για αγορά υλικού ή μετακινήσεις. Πολλές αυτόνομες περιφέρειες της χώρας (όπως η Ανδαλουσία και η Εξτρεμαδούρα) έχουν εντάξει τη μελισσοκομία σε Αγροπεριβαλλοντικές Ενισξεις.
Οι παραγωγοί δεσμεύονται να κρατούν τα μελίσσια τους σε προστατευόμενα δάση και περιοχές Natura, και το κράτος τους ανταμείβει απευθείας με 10 έως 15 ευρώ ανά κυψέλη το χρόνο, αναγνωρίζοντας την ανεκτίμητη αξία της επικονίασης στη βιοποικιλότητα. Επιπλέον, σε περιόδους έντονης ξηρασίας, η ισπανική κυβέρνηση ενεργοποιεί άμεσα κρατικές ενισχύσεις (de minimis) για την αγορά μελισσοτροφών.
Τι Ζητάνε οι Ισπανοί Μελισσοκόμοι για τη Νέα ΚΑΠ;
Οι μεγάλες αγροτικές οργανώσεις της Ισπανίας, όπως η COAG και η UPA, έχουν ήδη ξεκαθαρίσει τη θέση τους και πιέζουν έντονα τις Βρυξέλλες. Η κρίση στη μελισσοκομία λόγω της κλιματικής αλλαγής και των αθρόων, φθηνών εισαγωγών νοθευμένου μελιού από τρίτες χώρες (όπως η Κίνα) έχει φέρει τους παραγωγούς σε απόγνωση.
Οι βασικές διεκδικήσεις των Ισπανών για τη νέα προγραμματική περίοδο περιλαμβάνουν:
- Άμεση Εισοδηματική Στήριξη: Να σταματήσει η μελισσοκομία να χρηματοδοτείται απολογιστικά μόνο μέσω δαπανών. Ζητούν τη θεσμοθέτηση μιας μόνιμης, συνδεδεμένης ενίσχυσης ανά κατεχόμενη κυψέλη σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, που θα λειτουργεί ως δίχτυ ασφαλείας για το μελισσοκομικό εισόδημα.
- Αμοιβή Οικοσυστημικού Έργου (Remuneración Ecosistémica): Να αναγνωριστεί νομικά η μέλισσα ως ο κύριος περιβαλλοντικός σταθεροποιητής. Οι Ισπανοί απαιτούν οι μελισσοκόμοι να πληρώνονται οριζόντια από την Ε.Ε. για το έργο της επικονίασης, ανεξάρτητα από τα κιλά μέλι που παράγουν.
- Αυστηροποίηση των Ελέγχων στις Εισαγωγές: Ζητούν πλήρη διαφάνεια στις ετικέτες (να αναγράφεται το ακριβές ποσοστό και η χώρα προέλευσης σε κάθε μείγμα) και επιβολή δασμών στα εισαγόμενα μέλια που πωλούνται κάτω του κόστους παραγωγής.
Το Μάθημα για την Ελληνική Μελισσοκομία
Το παράδειγμα της Ισπανίας αποδεικνύει ότι η διεκδίκηση μιας σταθερής επιδότησης ανά κυψέλη δεν είναι ουτοπία, αλλά ανάγκη επιβίωσης για την επαγγελματική μελισσοκομία. Η νέα ΚΑΠ προσφέρει τα εργαλεία· το ζητούμενο είναι αν οι δικοί μας φορείς και το Υπουργείο θα δείξουν την ίδια αποφασιστικότητα για να στηρίξουν τον Έλληνα μελισσοκόμο στην πράξη.
Melissocosmos ελάτε να γνωρίσουμε τον μαγικό κόσμο των μελισσών
Tελικα μόνο οι Ισπανοι φαινονται συνειδητοποιημενοι σοβαροι ,πολιτες μιας σοβαρης χωρας. Οσο εμεις εδωπέρα εξυπηρετουμε υμετερα και ημετερα κομματοσκυλα , διασπαθίζοντας τα κονδυλια του ΟΠΕΚΕΠΕ,οι Ισπανοι εχουν προτασεις με λογικη και ευχομαι να πεισουν τις Βρυξελλες για το καλο και ημων τωνν Ελληνων μελισσοκομων
ΑπάντησηΔιαγραφή