Αυτό αρέσει να κάνουν οι ίδιες αυτό αρέσει να βλέπει και ο μελισσοκόμος.
Βέβαια ένας παραγωγός έχει πολλές δυνατότητες παραγωγής, από βασιλικό πολτό μέχρι γύρη, βασίλισσες παραφυάδες κτλ.
Το μέλι όμως είναι ο κρυφός πόθος κάθε μελισσοκόμου κακά τα ψέματα.
Το μέλι είναι αυτό που κάνει τον μελισσοκόμο να νιώθει επιτυχημένος, και αυτό είναι επίσης που κάνει την μέλισσα να ξεχνάει κάθε άλλη της εργασία.
Όμως έχει και αυτό το τίμημα του.
Οι έντονοι ρυθμοί εργασίας κάνουν τις μέλισσες να εξασθενούν και να πεθαίνουν γρήγορα από υπερκόπωση.
Όταν αυτό γίνεται την άνοιξη ή το καλοκαίρι το κακό είναι λίγο καθώς άλλοι πληθυσμοί που έρχονται από πίσω θα ανανεώσουν τις αποικίες των μελισσών.
Τι γίνεται όμως το φθινόπωρο όταν χρειάζεσαι ακμαία τα μελίσσια ώστε να μπορέσουν να βγάλουν τον χειμώνα;
Τι γίνεται αν έχεις να επιλέξεις μεταξύ μελιού και μελισσιών;
Ρισκάρεις;
Ας δούμε την δική μας εμπειρία.
Στο ένα μπήκαμε στις αρχές Αυγούστου, και στο δεύτερο αρχές Οκτωβρίου.
Τα μελίσσια που μπήκαν Αύγουστο τρυγήθηκαν στα μέσα Σεπτεμβρίου και τα μισά φύγανε για αγριοσπαραγγιά και ρείκι.
Τα άλλα μισά πήραν 2.5 κιλά γυρεόπιτα και έμειναν για το δεύτερο βάρεμα.
Στις 10 Οκτώβρη βρέθηκαν χωρίς γόνους και κρίθηκε απαραίτητη η μεταφορά τους σε ρείκια και για αυτά αφού δεν έπαιρναν την γυρεόπιτα.
Το δεύτερο κοπάδι που μπήκε στο δεύτερο βάρεμα, τρυγήθηκε αρχές Νοεμβρίου, και μεταφέρθηκε στα μέρη μου σε κάμπο.
Ας δούμε την πορεία που είχαν.
Το πρώτο μισό κοπάδι που βγήκε από τα πεύκα τον Σεπτέμβριο, ήρθε στα μέρη μου, εδώ έπιασαν τα πρωτοβρόχια και άνοιξε η αγριοσπαραγκιά νωρίς.
Τα μελίσσια έριξαν πολλούς γόνους ανανέωσαν τους πληθυσμούς τους και μετά πήγαν στο ρείκι.
Και εκεί έριξαν πολλούς γόνους μα μέλι δεν μάζεψαν καθόλου.
Ακολούθησαν πτωτική πορεία, χτυπήθηκαν από Νοζεμίαση και έχασαν περίπου το 50% των πληθυσμών τους.
Με θεραπεία μέσα στον χειμώνα όμως που τους έγινε σταμάτησαν οι απώλειες και στις αρχές Ιανουαρίου ήταν στα 5 πλαίσια πληθυσμό και τα κατάφεραν.
Το υπόλοιπο μισό κοπάδι.
Ήταν αρκετά δυνατά μελίσσια, για αυτό τους δόθηκε γυρεόπιτα και έμειναν για το δεύτερο βάρεμα του πεύκου.
Στις 10 Οκτωβρίου βρέθηκαν ότι δεν είχαν φάει τις γυρεόπιτες και ούτε είχαν ρίξει γόνους.
Μεταφέρθηκαν στην περιοχή μου σε όψιμο ρείκι.
Εκεί πρόλαβαν και έριξαν αρκετούς γόνους.
Ακολούθησαν πτωτική πορεία.
Έτυχαν αυξημένης φροντίδας, τους δόθηκαν πολλές τροφές το φθινόπωρο κτλ.
Χτυπήθηκαν από Νοζεμίαση και έχασαν τους μισούς πληθυσμούς.
Τους έγινε θεραπεία για Νοζεμίαση μέσα στον χειμώνα και η απώλεια σταμάτησε.
Από τις 20 Δεκέμβρη έριξαν τους πρώτους γόνους.
Αρχές Ιανουαρίου ήταν στα 3 πλαίσια πληθυσμό και τα κατάφεραν.
Τα μελίσσια που μπήκαν στο δεύτερο βάρεμα, το δεύτερο κοπάδι.
Μπήκαν στο δεύτερο βάρεμα και μάζεψαν 80% περισσότερο μέλι σε σχέση με τα μελίσσια του πρώτου βαρέματος.
Δεν γνωρίζουμε σε τι βαθμό ανανέωσαν τους πληθυσμούς τους, πάντως μάζεψαν γύρη από αρκουδόβατο.
Για κάποιο λόγο έγιναν τρομερά επιθετικά εκεί, ίσως η γύρη του αρκουδόβατου να τα κάνει έτσι, όπως γίνεται και στα ρείκια περίπου.
Κατά τον τρύγο τους αρχές Νοέμβρη διαπιστώσαμε έκπληκτοι ότι δεν έχασαν πληθυσμούς.
Μεταφέρθηκαν στην περιοχή μου σε κάμπο, χωρίς να πάνε στο ρείκι αφού είχε τελειώσει.
Χτυπήθηκαν από Νοζεμίαση μα διατηρήθηκαν σε καλύτερη κατάσταση σε σχέση με τα άλλα.
Δεν ξεγόνιασαν καθόλου.
Φίλες και φίλοι αυτή ήταν η εμπειρία που αποκομίσαμε, εκμεταλλευόμενοι και τα δυο βαρέματα του πεύκου.
Συμπεράναμε ότι τα μελίσσια όταν βγουν από το πρώτο βάρεμα μπορούν να επανέλθουν πλήρως από πληθυσμούς, μα χωρίς θεραπεία για την Νοζεμίαση χάνουν πληθυσμούς ραγδαία.
Διαπιστώσαμε ότι η χρήση γυρεόπιτας εν μέσω καλοκαιριού στα πεύκα δεν είναι αρκετή για να σου δώσει γόνους.
Γιατί τα μελίσσια όταν βρίσκουν έξω μέλι δεν τρώνε το ζυμάρι.
Δεν συμφέρει να μένουν μελίσσια και για τα δυο βαρέματα του πεύκου.
Το δεύτερο βάρεμα του πεύκου το φοβόμασταν.
Ενδεχομένως έριξαν γόνους από την γύρη του αρκουδόβατου, μα δεν είχαμε πάει για επιθεώρηση τότε για να το επιβεβαιώσουμε αυτό.
Επίσης δεν έχουν κάθε χρόνο την ίδια συμπεριφορά καθώς όλα εξαρτώνται από τις καιρικές συνθήκες που αλλάζουν κάθε τόσο.
Αυτό που είναι σίγουρο ωστόσο είναι ότι ο μελισσοκόμος πρέπει να δοκιμάζει για να μπορεί να κρίνει.
Μέχρι τώρα λέγαμε όπως ακούγαμε ότι τα μελίσσια αν μπουν στο δεύτερο βάρεμα κλάφτα...
Δεν ήταν καθόλου έτσι το πράγμα στην πράξη όμως όταν το πεύκο δουλέψει.
Το αντίθετο μάλιστα!!!
MELISSOCOSMOS ελάτε να γνωρίσουμε τον μαγικό κόσμο των μελισσών
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου