Η κοροϊδία έχει και τα όριά της, αλλά για την κυβέρνηση φαίνεται πως ο πάτος του βαρελιού δεν έχει βρεθεί ακόμα. Μετά από μήνες υποσχέσεων, βαρύγδουπων δηλώσεων και επικοινωνιακών σόου στις πλάτες του πρωτογενούς τομέα, φτάνουμε στην 1η Νοεμβρίου 2026 για να εφαρμοστεί το πολυδιαφημισμένο «νέο σύστημα» μόνιμης επιστροφής του ΕΦΚ στο αγροτικό πετρέλαιο απευθείας στην αντλία. Όταν όμως αφαιρέσει κανείς το περιτύλιγμα της προπαγάνδας, αυτό που απομένει είναι ψίχουλα, μισές αλήθειες και ένας απροκάλυπτος εμπαιγμός των ανθρώπων του μόχθου.
Η Απάτη της Τιμής και το Κόλπο με τον ΦΠΑ
Μας τάζουν φτηνό καύσιμο, αλλά η πραγματικότητα τους διαψεύδει οικτρά. Η έκπτωση του ΕΦΚ που θα εφαρμόζεται απευθείας στην αντλία μέσω ειδικής εφαρμογής αναμένεται να ανέρχεται στα 0,41 ευρώ ανά λίτρο. Σαν να μην έφτανε αυτό, από όσα διαρρέουν τελευταία, έρχεται άλλη μια ψυχρολουσία που αποδεικνύει τις μεθοδεύσεις τους. Η πολυπόθητη αφαίρεση του ΦΠΑ τελικά από την τιμή του πετρελαίου δεν θα αφορά το σύνολο της αξίας του καυσίμου! Οι πληροφορίες λένε ότι η μείωση θα υπολογίζεται μόνο για την τιμή της μείωσης του ΕΦΚ, πράγμα που σημαίνει ότι από τα 41 λεπτά της μείωσης θα καταργηθεί ο ΦΠΑ. Πρόκειται για μια ξεκάθαρη αλχημεία των λογιστών του υπουργείου για να γλιτώσουν χρήματα από τις τσέπες των παραγωγών, αφήνοντάς τους εκτεθειμένους στο κύμα της ακρίβειας.
Η Σκληρή Αλήθεια των Αριθμών: Τότε και Τώρα
Ας μιλήσουν οι αριθμοί που η κυβέρνηση προσπαθεί απεγνωσμένα να ξεχάσουμε. Αν πάμε πίσω στον Νοέμβριο του 2025, η μέση τιμή που είχε το πετρέλαιο κίνησης στην αντλία βρισκόταν στα 1,56 ευρώ το λίτρο. Λίγους μήνες μετά, τον Ιανουάριο του 2026, οι αγρότες βγήκαν στα μπλόκα και έδωσαν έναν σκληρό, δίκαιο αγώνα για τη μείωση της τιμής, καθώς η αντλία είχε διαμορφωθεί στα 1,53 ευρώ το λίτρο, πνίγοντας κάθε περιθώριο κέρδους.
Αν αντιπαραβάλουμε εκείνες τις τιμές με την τιμή εκκίνησης του πετρελαίου που θα ξεκινήσει από την 1η Νοεμβρίου 2026 και η οποία, παρά το περιβόητο μέτρο, θα αγγίζει περίπου τα 1,77 ευρώ το λίτρο λόγω των γενικότερων ανατιμήσεων στην αγορά, η σύγκριση προκαλεί οργή. Αν πέρυσι οι αγρότες μας δυσκολεύονταν να καλλιεργήσουν με χαμηλότερες τιμές, τότε φέτος τι πρέπει να κάνουν; Να παρατήσουν τη γη τους;
Αναρωτιόμαστε εύλογα αν στην προεκλογική περίοδο που έρχεται η κυβέρνηση θα διατυμπανίζει με θράσος ότι επιτέλους οι αγρότες έχουν φτηνό πετρέλαιο για να καλλιεργήσουν. Αυτό το αποτέλεσμα τελικά πρέπει να θεωρείται επιτυχία; Έχουν το πρόσωπο να πανηγυρίζουν για μια ρύθμιση που αφήνει το κόστος παραγωγής στα ύψη;
Εκτός Κάδρου και Αδικημένοι οι Μελισσοκόμοι
Το κερασάκι στην τούρτα αυτής της αδικίας αφορά τον δικό μας κλάδο. Μέχρι και αυτή τη στιγμή που γράφονται αυτές οι αράδες, οι πληροφορίες και τα δεδομένα από την αγορά θέλουν τους Έλληνες μελισσοκόμους να μην δικαιούνται φτηνό πετρέλαιο. Για άλλη μια φορά, η μελισσοκομία αντιμετωπίζεται ως ο «φτωχός συγγενής» της πρωτογενούς παραγωγής, παρά το γεγονός ότι το μεταφορικό κόστος για τη νομαδική μελισσοκομία είναι το Α και το Ω της επιβίουσής μας.
Πρόσφατα οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ Μανώλης Χνάρης, Πάρις Κουκουλόπουλος, Γιώργος Μουλκιώτης και Ιλχάν Αχμέτ έκαναν επερώτηση στη Βουλή για το αν και οι μελισσοκόμοι θα δικαιούνται φτηνό πετρέλαιο από την 1η Νοεμβρίου.
Ωστόσο, δεδομένου ότι η επίσημη απάντηση από το υπουργείο μπορεί να πάρει ακόμα και 25 ημέρες μέχρι να ανακοινωθεί, ο χρόνος κυλάει εις βάρος μας. Ουσιαστικά, την πραγματική απάντηση θα την έχουμε στα χέρια μας μόνο όταν ανακοινωθεί η σχετική ΚΥΑ. Με βάση την μέχρι τώρα αδιαφορία της κυβέρνησης, μόνο με κάποιο θαύμα θα μπουν και οι μελισσοκόμοι στους δικαιούχους από ό,τι φαίνεται.
Το Ζοφερό Μέλλον της Ελληνικής Υπαίθρου
Υπό αυτές τις εξοντωτικές προϋποθέσεις, το αύριο της ελληνικής παραγωγής διαγράφεται δυσοίωνο. Όταν το κόστος των καυσίμων μετατρέπει την καλλιέργεια της γης σε οικονομική αυτοκτονία και οι μελισσοκόμοι αποκλείονται απροκάλυπτα από τα αυτονόητα δικαιώματα, η ελπίδα για επιβίωση σβήνει οριστικά. Οδηγούμαστε με μαθηματική ακρίβεια σε μια έρημη ύπαιθρο, όπου τα τρακτέρ θα σαπίζουν στις αποθήκες και οι κυψέλες θα εγκαταλείπονται, αφού οι μετακινήσεις τους θα κοστίζουν περισσότερο από την ίδια την παραγωγή. Με μια πολιτική που πνίγει τον μόχθο και επιβραβεύει την ακρίβεια, το αγροτικό και μελισσοκομικό μέλλον της χώρας δεν οδηγείται απλώς σε μαρασμό, αλλά σε έναν προδιαγεγραμμένο και οδυνηρό θάνατο.
Melissocosmos
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου