Σε αυτό το άρθρο θα απαντήσουμε αναλυτικά στο κρίσιμο ερώτημα «πώς καταλαβαίνω αν ορφάνεψε το μελίσσι;», παρουσιάζοντας τα κυριότερα συμπτώματα και συμπεριφορές που μαρτυρούν την απώλεια βασίλισσας στην κυψέλη. Η ορφάνια μελισσιού αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους κινδύνους στη μελισσοκομία, καθώς αν η κυψέλη μείνει χωρίς μάνα για μεγάλο χρονικό διάστημα, ο πληθυσμός καταρρέει. Παρακάτω θα βρείτε έναν πλήρη οδηγό για να αναγνωρίζετε εγκαίρως ένα ορφανό μελίσσι κατά την επιθεώρηση μελισσιών και να μάθετε ποιους χειρισμούς πρέπει να κάνετε για να το σώσετε.
1. Ο χαρακτηριστικός θρήνος (έντονο βουητό)
Το πρώτο δείγμα εμφανίζεται μόλις ανοίξετε το καπάκι. Ένα ορφανό μελίσσι δεν παράγει το συνηθισμένο, ήρεμο βουητό μελισσών. Αντίθετα, εκπέμπει έναν οξύ, παρατεταμένο θρήνο (ένα «κλάμα») που δεν σταματά ούτε με τη χρήση καπνού στο μελισσοκομείο. Θα παρατηρήσετε επίσης τις εργάτριες να φτερουγίζουν νευρικά πάνω στα πλαίσια κυψέλης με προτεταμένη την κοιλιά τους, προσπαθώντας να εντοπίσουν φερομόνες βασίλισσας.
2. Πλήρης απουσία για «αυγά ημέρας» και ανοιχτό γόνο
Όταν μια κυψέλη χάνει τη μάνα της, η αναπαραγωγή σταματά αμέσως. Κατά τον έλεγχο, ψάξτε προσεκτικά στα κελιά για αυγά ημέρας (που μοιάζουν με μικρούς κόκκους ρυζιού στον πάτο του κελιού). Αν δεν υπάρχει καθόλου ανοιχτός γόνος (φρέσκα αυγά ή μικρές προνύμφες) αλλά συναντάτε μόνο σφραγισμένο γόνο, τότε η απώλεια βασίλισσας έχει συμβεί εδώ και τουλάχιστον 3-4 ημέρες.
3. Δημιουργία για βασιλικά κελιά έκτακτης ανάγκης
Όταν οι μέλισσες εργάτριες αντιληφθούν την έλλειψη της μάνας, ενεργοποιούν το ένστικτο της αυτοδιάσωσης. Επιλέγουν μια νεαρή προνύμφη και ξεκινούν να χτίζουν βασιλικά κελιά αντικατάστασης (έκτακτα κελιά). Αυτά τα κελιά εντοπίζονται συνήθως διάσπαρτα στη μέση της κηρήθρας και όχι στις άκρες (όπως συμβαίνει στη σμηνουργία), επιβεβαιώνοντας ότι το μελίσσι προσπαθεί να βγάλει νέα βασίλισσα μελισσών.
4. Αυξημένη επιθετικότητα και νευρικότητα
Η απουσία της βασιλικής φερομόνης αποδιοργανώνει πλήρως το μελίσσι. Οι μέλισσες γίνονται αδικαιολόγητα επιθετικές και νευρικές κατά την επιθεώρηση μελισσιών, πετώντας κατά πάνω σας. Παράλληλα, μειώνεται κατακόρυφα η τάση τους για συλλογή γύρης και νέκταρος, αφού δεν υπάρχει ανοιχτός γόνος για να ταΐσουν, με αποτέλεσμα η κυψέλη να μένει πίσω σε παραγωγή.
5. Αρρενοτόκο μελίσσι (Το τελικό στάδιο ορφάνιας)
Αν η ορφάνια μελισσιού ξεπεράσει τις 2-3 εβδομάδες χωρίς να γεννηθεί νέα μάνα, ορισμένες εργάτριες αναπτύσσουν ωοθήκες. Τότε το μελίσσι γίνεται αρρενοτόκο. Θα το καταλάβετε επειδή θα βρείτε πολλά αυγά εργάτριας (2 έως 5 αυγά) στριμωγμένα άτακτα μέσα στο ίδιο κελί, συχνά κολλημένα στα τοιχώματα. Αυτά τα αυγά είναι μη γονιμοποιημένα και θα γεννήσουν αποκλειστικά κηφήνες, οδηγώντας το μελίσσι σε οριστική κατάρρευση.
Τι πρέπει να κάνετε: Βασικοί μελισσοκομικοί χειρισμοί
Αν επιβεβαιώσετε ότι το μελίσσι ορφάνεψε, έχετε τρεις επιλογές ανάλογα με τη δύναμη του πληθυσμού:
- Προσθήκη γόνου: Τοποθετήστε ένα πλαίσιο με αυγά ημέρας από μια άλλη δυνατή και υγιή κυψέλη για να τρέξουν οι μέλισσες τη διαδικασία ανανέωσης.
- Αφαιρούμε όλον τον αρρενοτόκο γόνο πριν δώσουμε τον υγιή.
- Εισαγωγή βασίλισσας: Αγοράστε και τοποθετήστε μια νέα, γονιμοποιημένη βασίλισσα σε κλουβί για να κερδίσετε πολύτιμο χρόνο.
- Συνένωση μελισσιών: Αν ο πληθυσμός είναι ήδη πολύ αδύνατος, η καλύτερη λύση είναι η συνένωση μελισσιών με τη μέθοδο της εφημερίδας, ενώνοντάς το με ένα διπλανό υγιές μελίσσι, ή ακόμα καλύτερα τινάζουμε τον πληθυσμό μερικά μέτρα μακριά και οι μέλισσες μοιράζονται στα διπλανά μελίσσια.
Melissocosmos ελάτε να γνωρίσουμε τον μαγικό κόσμο των μελισσών
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου